این دو روزی که در شهریور ماه به وبلاگ و وبلاگنویس های فارسی زبان اختصاص یافته بود بیشتر سعی کردم دیدگاههای مختلف اهالی بلاگستان درباره وضعیت وبلاگنویسی را بخوانم و پیگیر باشم؛ دیدگاه ها و گاها مقالاتی که به درستی زوایای مختلف وبلاگستان را بررسی کرده بود و نظرها هرکدام در جای خود قابل تمکین و همگی مورد احترام.
اما یک نکته که شاید معدود وبلاگنویسی به آن پرداخته بود تاثیر وبلاگ ها بر حوزه های کوچکتر در سطح شهرستانها و حتی شهرها و روستاهای کوچک است، تاثیری که شاید با هیچ ابزار رسانهای دیگر نمیتوانست اینگونه موثر بوده و ایجاد فرهنگ کند.
بحث این که وبلاگستان رکود دارد یا رشد بماند برای بعد اما نباید فراموش کرد آنچه که باید همواره ادامه داشته باشد نوشتن و به اصطلاح زمین گذاشتن قلم است هرچند دوستانمان همانهایی که دیروز یار وبلاگی ما بودند امروز در هزاران بلا گرفتار شده باشند اما این دلیلی برای ننوشتن نیست.
وبلاگ ابزاری برای گسترش فرهنگ است ابزاری برای زنده ماندن. پس باید نوشت حتی در حد یک خط و مینیمال.
ســــــــــــــــــــــــــلام
چرا قالب وبلاگت اين قدر ساده هست يه قالب گل من گلي ،جينگول مينگولي يه چيز ديگه اي بذارواسه وب قشنگت.شايد هم همين قالب هاي ساده مزيِّت هايي نسبت به اون قالب ها دارند كه من نمي دونم خلاصه ي مطلب فقط خواستم يه پيشنهاد داده باشم.
خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدانگهدارت
كاملا باهات موافقم
سلام
تبريك عرض مي كنم. وب زيبا وپر طرفداري داريد.من يه وبلاگ تازه تولد شده دارم مي خواستم اگه مايل باشيد با هم تبادل لينك كنيم.
سلام خيلي وقته مطلب جديدي نذاشتي بابا بيا يه چيزي بذار
درود
وبلاگ عاملی برای گسترش فرهنگ ولی ….
بله باید نوشت و ما می نویسیم تا بمانیم