این دو روزی که در شهریور ماه به وبلاگ و وبلاگنویس های فارسی زبان اختصاص یافته بود بیشتر سعی کردم دیدگاههای مختلف اهالی بلاگستان درباره وضعیت وبلاگنویسی را بخوانم و پیگیر باشم؛ دیدگاه ها و گاها مقالاتی که به درستی زوایای مختلف وبلاگستان را بررسی کرده بود و نظرها هرکدام در جای خود قابل تمکین و همگی مورد احترام.
اما یک نکته که شاید معدود وبلاگنویسی به آن پرداخته بود تاثیر وبلاگ ها بر حوزه های کوچکتر در سطح شهرستانها و حتی شهرها و روستاهای کوچک است، تاثیری که شاید با هیچ ابزار رسانهای دیگر نمیتوانست اینگونه موثر بوده و ایجاد فرهنگ کند.
بحث این که وبلاگستان رکود دارد یا رشد بماند برای بعد اما نباید فراموش کرد آنچه که باید همواره ادامه داشته باشد نوشتن و به اصطلاح زمین گذاشتن قلم است هرچند دوستانمان همانهایی که دیروز یار وبلاگی ما بودند امروز در هزاران بلا گرفتار شده باشند اما این دلیلی برای ننوشتن نیست.
وبلاگ ابزاری برای گسترش فرهنگ است ابزاری برای زنده ماندن. پس باید نوشت حتی در حد یک خط و مینیمال.
